Doğum Öncesi Eğitimlerin Önemi

Hamilelik; anneye ve dolayısı ile babaya doğal süreci içersinde yaşamın önemli bir deneyimini, bilgeliğini farkındalığını hatırlatan değerli bir öğrenme sürecidir.Bu süreç ” günümüzün tüketim odaklı toplumunda farkına varılmadan yaşanıyor ve gelip geçiveriyor.

İnsan var olduğundan beri bebek sahibi olmak yaşamın doğal bir parçası olarak kabul edilir.
Dolayısı ile doğum bedenin doğal bir fonksiyonu olmasına rağmen; son yıllarda “hamilelik” bir hastalık, “doğumda” müdahale edilmesi gereken tıbbi bir sorun olarak görülmeye başlanmıştır. Bu duruma etki
eden bir çok sosyo-ekonomik faktörler olmasına rağmen en önemli nedenlerinden biri iletişim araçları ile yanlış bilgilenmektir.
Doğumda acı çeken,bağıran kadın görüntüleri bombardımanı ve abartılı anlatılmış doğum hikayeleri sayesinde “acı çekerek doğum yapmak” korkusu yaygınlaşmıştır.
Oysa her doğum kendine özgüdür ve bir kadının doğum yapması için hiçbir şeye ihtiyacı yoktur Doğal olarak kadın; yaradılışından gelen gücü ve beden tasarımının doğuma uygun olması sayesinde bedenine güvenmeli,hamilelik oluştuğu andan itibaren hazırlanmalı ve “mucizeyi” sevinçle yaşamalıdır.

Yaşama mümkün olan en sağlıklı biçimde başlamak her bebeğin hakkıdır.

Bu gün modern bilim; bir bebeğin çocukluğunda ve yetişkin hayatında sağlığını ve yaşamını etkileyen en önemli bilgileri anne karnında öğrendiğini kabul etmektedir.

Annenin beslenmesi,alışkanlıkları, ekzersizleri hatta korkusu bebeğin gelişimini etkilemektedir. Annenin gebelik ve doğum sürecini ne kadar sağlıklı ve bilinçli geçirirse, bebeği hem doğumdan sonra hemde büyürken daha sağlıklı olacaktır. Bu sebeblerden dolayı doğum öncesi dönemde annenin babayla birlikte bilimsel olarak eğitilmesi, doğru tutum ve davranışları kazanması,bedeninin farkında olması ve doğum korkusundan kurtulması gerekmektedir.

Bilmediğimizden korkarız. Bilmemek travmatik bir hamilelik ve doğum süreci sonucunda sezeryanlı, müdahaleli doğum demek olabilir.
Her kadının yaşamının en müthiş ve mucizevi deneyimi olan doğumu sağlıklı yaşamaya, gözlerini hayata açtığı ilk anlarda bebeğini kucaklamaya ve koklamaya hakkı vardır.

Tabi ki sağlıklı bir toplumun temeli bilinçli ve sağlıklı annelerden oluşur.

Bu anlayışla “doğum öncesi eğitimlerin” olmasının ve yaygınlaşmasının önemi tartışılmazdır.

Bence “doğum öncesi kursların” eğitim felsefesi bedenin her yönüne hitap eden bütüncül sağlık anlayışıyla olmasılıdır. Sadece ekzersizle , nefes teknikeriyle yada okunan bilgiyle eğitimin “doğumda”yeterli olmadığını tecrübelerimde gördüm.
Eğitimlerin temelini “ beden farkındalığı” oluşturmalıdır. Beden farkındalığı ise hem nefes teknikleriyle,hem beslenmeyle,hem ekzersizle,hem ,fizyolojik ve pisikolojik bilgiyle bir bütün ve interaktif olarak anlatılmalıdır.Eğitimler ayrıca nonspesifik (deneysel bilgi) tekniklerle desteklenmelidir.

Eğitimlerin süresi hamilelik dönemine yayılmalı, tekrarların yapılmasına destek olunmalı,doğumdan sonra lohusalık döneminde de hem anne hem bebek bakımı konusunda danışmanlık vermeye devam edilmelidir.

Bilgiye ! bu kadar kolay ulaştığımız bu günlerde dikkat edilmesi gereken bir başka konu ise “bilgi kirliliğinden” sakınılmalıdır. Aslolan; doğru bilgiye doğru yerlerden ulaşmaktır. “Doğum Öncesi Eğitimler” toplumsal geleceğimizi yapılandıran en önemli eğitimlerden olduğu için doğru ve etik olmalıdırlar.

Ebe Asude Oflaz